Legend of the Guardians:The Owls of Ga'Hoole (2010) 23.976 fps OCR runtime 01:36:47
มหาตำนานวีรบุรุษองครักษ์ นกฮูกผู้พิทักษ์แห่งกาฮูล
โอเคเค้าพร้อมแล้ว
กรงเล็บข้าเงื้อมอยู่เหนือหัวเจ้า
เวลาแห่งการคุกคาม อาณาจักรนกฮูกของเจ้าสิ้นแล้ว
อย่าเหิมเกริม เจ้าไม่มีทางเทียบกองทัพชั่วร้ายของข้า
ฮ่าฮ่าก็เป็นได้
- แต่ข้าคือไลซ์แห่งคีล - พี่ซอเรนเอ่อ...
ข้าได้สร้างกองทัพของข้าขึ้น อัศวินผู้พิทักษ์กาฮูล
แต่พี่ซอเรน...
เราสาบานเปลี่ยนผู้อ่อนแอให้แข็งแกร่ง กอบกู้ผู้ถูกทำลายและกำจัดภัยพาล
เอ๊กแลนทีนหยุดทำไม
ซอเรนพี่บอกคราวนี้ จะให้เค้าเป็นไลซ์แห่งคีล
น่าน่าคราวหน้าได้มะ
ก้อด้ายหวังว่าพี่จะไม่โกหก...
เมทัลบีค
เสร็จเค้า..อุ๊ก
หมูกเค้า
พ่อจ๋า
เอาละพอได้แล้วเจ้าตัวเล็กเข้านอนซะ
ใช่พอเลยตำนานผู้พิทักษ์สุดจะน่าเบื่อ
คลัดด์ตำนานเป็นวัฒนธรรม และประวัติศาสตร์เรา
เราได้เรียนรู้จากมัน
ถึงจะฟังมาเป็นรอบที่ 700 น่ะเหรอ
ใช่นอกจากลูกรู้ ประวัติศาสตร์นกฮูกปรุโปร่งแล้ว
ข้ารู้ผู้พิทักษ์ชนะ
- ซอเรนมันเป็นแค่นิทาน - ไม่ใช่นะ
เอ้าเถียงกันอีกแล้ว
ข้าขอถามนะ พ่อเคยเห็นผู้พิทักษ์ตัวจริงมั้ย
คลัดด์การที่ลูกไม่เห็น ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีจริง
มันเป็นสัญชาตญาณ
และจากสัญชาตญาณ...
เสียงกระซิบจากอดีตกาล จะบอกว่าอะไรคือสิ่งถูกต้อง
เอาละคืนนี้พอแล้วค่ะที่รัก
พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญนะ ฝึกโผบินจากิ่งไม้
ไปนอนซะ
เอาละตามมาจ้ะเด็กๆ
ข้าปูที่นอนหนานุ่ม ไว้ให้แล้วนะเอ๊กแลนทีน
ซอเรนพี่ว่าเมทัลบีคมีจริงใช่มั้ย
เจ้าจำได้นี่สงครามแห่งกรงเล็บน้ำแข็ง
ผู้พิทักษ์มีทหารน้อยกว่ารอบข้างดูมืดมน
แต่เมื่อไลซ์แห่งคีล...
สังหารผู้นำกองทัพนกฮูกสามานย์
เหล่าผู้พิทักษ์กำชัยชนะ
อาณาจักรนกฮูกเป็นอิสระอีกครั้ง
พวกเขาหวนคืนถิ่นเกิด ณต้นไม้หมื่นปีแห่งกาฮูล
แต่บ้างว่าราชันย์สามานย์ยังไม่ตาย
เขาใส่หน้ากากเหล็ก เพื่อปิดบังจงอยปากที่หายไป
หยุดเถอะน้องจะฝันร้ายเปล่าๆ
นี่ตอนโปรดของเค้านะพี่
พี่รู้แต่เราฟังมาเป็นพันครั้งแล้ว
เจ้าหัวอ่อนนะซอเรน
ข้าว่าพ่อฝังหัวเจ้าด้วยนิทานกับความฝัน
ความฝันไม่ใช่สิ่งเลวร้าย
นั่นไงล่ะที่เราต่างกันน้องชาย ข้าฝันตอนข้าหลับ
เอาละเจ้าไปนอนได้แล้ว
พี่ซอเรน...
พ่อสอนว่า "ความฝันบ่งบอกความเป็นเรา"
เหมือนที่พ่อเคย...
- คลัดด์เดี๋ยว - ไม่
ดูนะพ่อ
ข้าจะต้องบินเก่งที่สุด
นั่นเพราะชาวไทโทยอดเยี่ยมในทุกทาง
ใช่มั้ยพ่อ
เจ้าแข็งแรง คลัดด์ แต่นกฮูก เป็นนักล่าชั้นยอดด้วยเหตุผลเดียว
ใช่ข้ารู้โฉบอย่างเงียบกริบ พอกรงเล็บข้าตะปบจิก...
หนูก็วิ่งหนีไป ปล่อยให้เจ้ากับลูกๆ หิวโซ
พ่อ
ข้าพร้อมแล้ว
อัศวันหนุ่ม ฝึกบินวันแรก มันไม่อันตรายขนาดนั้นนะ
เอาละช่างมันนะ ถ้ามีเสียงหน่อยเมื่อแรกบิน...
ลูกกางปีกออก...
กระพือ
ยอดเยี่ยม
โชคช่วยหรอกน่า
พี่คลัดด์ข้าใช้วิธี นึกภาพจุดหมายที่จะลงล่ะ
มาเหอะบินแข่งกัน
ได้เลยไป
เจ้าชิงออกตัวก่อน
- ออกพร้อมกัน - เจ้าออกก่อนพ่อเขาโกง
หยุดอย่าทะเลาะกัน
น็อคทัสให้เด็กๆ เข้าโพรงเถอะเราต้องไปแล้ว
เราออกไปล่าด้วยได้มั้ย
ไม่ใช่คืนนี้แต่เมื่อถึงเวลา อย่างน้อยลูกก็มีหมวกเกราะ
- เกราะใบไม้ - ปล่อยเลยนะ
เด็กๆ
ไหนสะบัดซิพูดอีกที
น็อคทัส ข้ารู้ซอเรน เป็นเด็กช่างฝัน เจ้าเป็นห่วงเขามั้ย
อืมม์ ข้าห่วงทั้ง 2 คนเลย
เหมือนลูกๆ เราเพิ่งฟักตัวเมื่อวาน
แล้วตอนนี้พวกเขาโตใกล้จะไปจากรัง
ข้าอยากให้ลูกพร้อมที่สุด
พวกเขาเอาตัวรอดน่า
ไปเถอะ
เอ๊กแลนทีนน้องเป็นไรมั้ย
อ๋อไม่เป็นไรหรอกจ้ะ
ถ้าหากมันจะออก...ก็อ๊อกมาเลย
วุ้ยๆ นั่นแหละๆ ขย้อนออก
โอ้วมันจะต้องสวยมากเลย
อุ๊ยปุ๊บออกมาแล้ว
เอ๊กน่าเกลียด
ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่
- อารายกันเนี่ย - สำรอกอาหารก้อนแรก
ก้อนแรกแปลว่าจะมีอีกเหรอ
เจ้าจำมันไม่ได้เหรอเอ๊ก
มันคือหนูที่เจ้ากินไง
เศษกระดูกกับเส้นขนน่ะ
ฮูกทุกตัวจะมีการสำรอกอาหาร
จริงๆ ข้าเก็บสำรอก ก้อนแรกๆ ของพี่เจ้าไว้นะ
- ไม่ๆ - อยากจะดูกันมั้ยล่ะ
- ไม่เอานะมิสซิสพีไม่เอาขอเลย - โอ้หนุกจัง
นี่มันคืนสำคัญของบ้านนี้.. วันแรกบิน..แรกสำรอก
เค้าขอโทษนะ
คลัดด์เราออกไปฝึกบินกันอีกมั้ย
อะไรเจ้าอยากจะโชว์ข่มล่ะซี
เหอะอย่าดีกว่ามั้ง
อ้าว เอางั้นเหรอพี่
งั้นเราอยู่บ้านเล่นสงคราม กรงเล็บน้ำแข็งรอบดึกกันนะ
คลัดด์ให้ข้าทำให้ดู...พี่อย่าโกรธนะ
ก็ได้ทำมาเลย
ก่อนออกตัว...
ข้านึกภาพตัวเองบนผาตระการ เคียงข้างผู้พิทักษ์พร้อมจะโผบิน
เราโฉบลงเงียบกริบเฉกเช่นไลซ์แห่งคีล
- อากาศพยุงใต้ปีก... - เลิกบ้าเถอะ
คลัดด์พี่เจ็บมั้ย
โอ๊ะ ไม่นะ
นี่มันพื้นดิน
เราอยู่ตรงนี้ไม่ได้
มันที่อันตรายสุดๆ สำหรับนกฮูก
ใช่..ไม่ๆ ตรงนี้มันแปลกๆ
ไม่เราต้องรีบไปอยู่ตรงนี้ไม่ได้
ถ้าเราขึ้นไปถึงไม้กิ่งนั้นได้...
แล้วเราปีนไต่ขึ้นไป
ใช่มาลองดู
อย่าเสียงดังสิ
มันคืออะไรน่ะ
ซอเรน
คลัดด์
นี่เจ้าจะพาเราไปไหน
บ้านเราอยู่ทางนั้น
เจ้าทำอย่างนี้ไม่ได้
หุบปากไปซะไม่งั้นข้าจะหุบให้เจ้าเอง
- พอไหวมั้ยจั๊ต - ที่ขู่หุบปากให้มันเหรอ
เปล่าโฉมหน้าชั่วร้าย ของข้าสิซ้อมมาหลายอาทิตย์
วุ้ยไม่ทันดูไหนเก๊กใหม่ซิ
เสียวหลังวาบ
- เข้มใช่ป่ะ - เข้ม
หน้าชั่วเจ้าทำให้ข้า นึกถึงโฉมหน้าขู่ศัตรูของข้า
เหรอ
ข้ากระดกคิ้วข้างนึงเก็บคางเข้าแล้วก็...
- พวกเจ้าเป็นใคร - เฮ้ยห้ามถาม
ไม่ต้องถามว่าใครอะไรทำไม
รอไม่นานเจ้าก็เห็นเอง
หน้าชั่วข้าดูฝืนหรือเป็นธรรมชาติ
- ธรรมชาติลงโทษเลยเพื่อน - ขอบใจ
ปล่อยข้านะ
คลัดด์
ปากกัดตีนถีบดีไอ้นี่
เหรอก็ดีมีประโยชน์กับเรา
รู้มั้ยแจ๊ตถ้าข้าเอาสีหน้าชั่วร้ายของเจ้า...
มาผสมกับท่าคิ้วกระดกของข้า...
จะได้โฉมหน้านี้
- เจ้าจะตั้งชื่อมันว่า - เดอะพรีเดเตอร์
เดอะพรีเดเตอร์ชื่อมันบื้อไปนิดนะ ว่ามั้ย
เฮ้ยแจ๊ตดูโน่นกริมเบิ้ล
เหมาะเลยเก๊กหน้าเข่นมัน
เอากระดกหรือไม่กระดกคิ้ว
กระดกคิ้วสิกระดกสูงๆ เลย
หวัดดีกริมเบิ้ล
จั๊ตแจ๊ตดีใจที่เจอพวกเจ้านะ
นี่จับฮูกมาได้ครึ่งตัวรึไงกริมเบิ้ล
เปล่าแจ๊ตมันเป็นนกฮูกเล็ก
มันตัวเล็กมากแต่ขยันทำงาน
แก่ไม่มีแรงจิกตัวใหญ่ซะล่ะมั้ง
เออฮาท้องแข็ง
หน้าเจ้าโดนใครตื้บมาเหรอจั๊ต
เอ่อเปล่า
- เขาอารมณ์เสียละ - นั่นลุคใหม่ของข้า
เออรู้แต่โดนตอกกลับเจ้าต้องเก็บอาการ
ข้าซอเรน
ข้ากิลฟี่
เขาบอกว่าเจ้าเป็นฮูกเล็ก
จากคูเนียร์แห่งแดนทะเลทราย
เจ้าเป็นชาวไทโทเหรอ
ใช่จากป่าไทโท
เจ้าบ้าพวกนี้เป็นใคร
เจ้ารู้มั้ยเขาจะพาเราไปไหน
เฮ้ยอย่าจ้อกแจ้ก
จงเงียบแล้วฟังหัวหน้าพูด
คลัดด์
- เอาละทุกคนเงียบ - เงียบ
- คลัดด์ - หุบปาก
พ่อแม่และครอบครัวทิ้งเจ้าไปหมดแล้ว
ต่อแต่นี้ไปเราจะถือว่า พวกเจ้าเป็นลูกกำพร้า
ไม่ข้าไม่ใช่กำพร้า
พวกเจ้าน่าสงสารข้ารู้
ด้วยความเมตตาของกล็อกซ์
เจ้าได้รับการช่วยเหลือ และส่งมาที่เซนต์เอโกเลียส
อีกไม่นานเจ้าจะซาบซึ้ง ที่เราเอาเจ้ามาชุบเลี้ยง
และทดแทนบุญคุณด้วยน้ำพักน้ำแรง
บางคนจะเก็บมูลขยะ
ไม่ข้าไม่อยากเก็บมูลขยะ
บางคนจะเป็นนักรบ
กิลฟี่อยู่กับข้านี่
ทุกหน้าที่รับใช้ไทโท ผู้ยิ่งใหญ่และเพียววันส์
- ปล่อยเราไปนะ - หุบปาก
เราไม่อยากรับใช้เพียววันส์
- ใครคือเพียววันส์ - หุบปาก
ข้าคือไนร่า รองแม่ทัพใหญ่แห่งเซนต์เอโกเลียส
คู่ครองของท่านลอร์ดแห่งไทโท
ข้ารู้ตอนนี้พวกเจ้าคิดถึงครอบครัว
แต่ไม่นานเจ้าจะเข้าใจว่า เพียววันส์คือครอบครัวใหม่ของเจ้า
เพียววันส์ไม่ใช่ ครอบครัวของเราปล่อยเรานะ
เค้าพูดถูกปล่อยเราไป
อะไรเนี่ย
ไทโทอย่าลดตัวไปหานางกระจอกนี่
อย่ายู่งกับเค้า
โอ้ไทโทน้อยปากกล้า ท้าทายประทับใจจริง
เช่นนั้น เจ้ากับนางกระจอกจงไปอยู่ด้วยกัน
พลเก็บขยะ
เอ้าเดินไปเร็วๆ เข้า
เมื่อเจ้าสำนึกถึงชาติตระกูล ไทโทเราจะฝึกให้เจ้าเป็นทหาร
มาเร็ว
- แล้วพี่ชายข้าล่ะ - อ้าว..เขาอยู่ไหนล่ะ
คลัดด์
ฮูกน้อย...เขาบอกว่าเจ้าเป็นพี่ชาย
จะไปเก็บขี้นกกับเขามั้ย
ไม่คิดใฝ่ต่ำสินะ
คลัดด์
เอาละเดินไปเดินไปเลย
คลัดด์
ต้องอย่างนี้สิทหาร
ขอบใจนะ
ซอเรนเจ้าไม่ต้อง อยู่กับข้าก็ได้เจ้าควรอยู่กับพี่เจ้า
ไม่กิลฟี่ข้าไม่มีวันเป็นเหมือนพวกนั้น
ข้าไม่เข้าใจทำไมคลัดด์ถึง...
เฮ้เขาเป็นอะไร
ท่าทางเขาเหมือนโดนจันทร์...
เอาล่ะเจ้าฮูกเดินไปเดินเร็วเข้า
ทำตามที่เขาสั่ง ไม่งั้นเจ้าจะไม่ได้เห็นแสงเดือนตะวัน
- โหดดี - ฝืนนิดๆ เนอะ
- สมจริงที่สุด - ขอบใจแจ๊ต
ฉะนั้นคืนนี้เราจะให้เจ้า...
- จะให้อะไรนะแจ๊ต - พักผ่อน
เออพักผ่อน
ฉะนั้นนอนให้สบายแหงนหน้าขึ้น...
หันหน้าไปทางแสง อันเฉิดฉายของจันทร์เต็มดวง
แล้วหลับซะ
ซอเรนเราจะเผลอหลับไม่ได้นะ
ข้าคิดว่ามันจะใช้จันทร์สะกดเรา
จันทร์สะกดเหรอ
นกฮูกในทะเลทราย ที่เหนื่อยล้าหลับไปใต้แสงจันทร์
หลังตื่นขึ้นมาจะไม่เหมือนเดิมอีกเลย
เหมือนลืมไปว่าตัวเองเคยเป็นใคร
กิลฟี่เราจะต้องไปจากที่นี่
ข้ารู้จักหมู่ดาวนะ
ข้าพาเราหนีไปได้
ทางหนีเดียวคือบินแต่เราบินไม่เป็น
ตอนนี้ยังไม่เป็น
แต่เราต้องเรียนรู้จนได้
เวลาที่พวกมันไม่มอง...
ทุกครั้งที่มีโอกาสเราจะกางปีกออก...
เจ้าคิดว่าเราจะทำได้จริงเหรอซอเรน
ร่วมพลังกันกิลฟี่เราจะไปได้
ข้าหนาว
ร่วมพลังกัน
เอาละฮูกน้อย หมดเวลานอนเสริมความงามแล้ว
ตื่นจ้ะจ๋าจ้ะตื่นได้แล้ว
วันนี้อากาศสดใส เริ่มทำงานใหม่ในหุบเขาสำรอก
นั่นแหละเดินไปเลยเดินตามกันไป
ซอเรน
เราจะไปไหนกัน
กิลฟี่เราต้องทำเหมือนโดนจันทร์สะกด
เดินไปกากอาหารอยู่ข้างหน้าเพียบ
สังเกตกันมั้ยเราไม่ชอบพวกอืดอาด
อะไรยืดๆ ยาดๆ เราไม่ไว้ใจ
เร็วเข้า
ขยับเดินกันไป
ถึงเร็วเท่าไหร่เริ่มงานเร็วเท่านั้น
เริ่มเร็วเท่าไหร่เลิกเร็วเท่านั้นไปเร็ว
เดินไปสิอย่ายืดยาด
ต้อนรับสู่หุบเขาสำรอก
ที่ซุกหัวของเจ้าไปจนวันตาย
อย่าเวทนาพวกมันที่อยู่ข้างล่าง
สัตว์ชั้นต่ำเช่นมัน โชคดีแล้วที่ได้เป็นทาสรับใช้เรา
ชาวไทโทอย่างเรา ชาติตระกูลสูงส่งกว่ามัน
เจ้าเป็นส่วนหนึ่งในแผนการใหญ่
ความเป็นระเบียบเรียบร้อย ในอาณาจักรจะเกิดขึ้นได้
ต่อเมื่อเพียววันส์ครองแผ่นดิน
ยุคใหม่อันเกริกไกรจะกำเนิดขึ้น
เอาละจงพิสูจน์ความยิ่งใหญ่ของเจ้า...
บินขึ้น
สูงขึ้น
มาเริ่มความสนุกกันได้แล้ว
จิกกากอาหารไป
เก็บกากสำรอกไปเดี๋ยวนี้
ถูกต้องสนุกสุดยอดกากจ๋า
เรารักกาก
อึ๋กกากอาหารของคนอื่น
บางทีมันคงอึ๋ยน้อยลง ถ้าเราโดนจันทร์สะกด
- เอ้านี่ของเจ้า - เจ๊อะก้อนใหญ่
ผลงานเจ้าทาสเลขที่ 857...ช่างหัวเอ็ง
เอาล่ะทุกคนล้อมวงเข้ามา
- เฮ้ยทำหน้าเอ๋อทำไมวะ - มันเอ๋อทุกตัว
ตั้งใจฟังเพื่อนข้าพูด
ที่พวกเจ้าเก็บอยู่ คือกากสำรอกอาหาร
หลักๆ มันคือขนหนูกระดูกหนู
สุดยอดสูตรลับหายาก คือสิ่งที่คุณหนูเขมือบนั่นเอง
โลหะแม่เหล็ก
และข้าอ่านใจคนเก่ง
- ถูกต้อง - ข้าเก่ง
และข้าหยั่งรู้ว่าเจ้า...
เหี้ยมมาก
อยากอาสาเอาแม่เหล็กนี่ ไปอยู่ในที่แม่เหล็กอยู่
ทุกคนดูอยู่นะ
เดินไปซี่
ซอเรน
เอาล่ะยังมีงานขนมูลอีกหลายตะกร้า
กลับไปทำงาน
เกิดอะไรขึ้น
กิลฟี่เจ้าพวกนี้กำลังคิดทำการใหญ่
เราต้องหาคลัดด์และไปจากที่นี่
เจ้า 2 คนคิดว่า เจ้ากำลังทำอะไรอยู่เหอะ
เมื่อรวบรวมแม่เหล็กได้มากพอแล้ว
เราจะสร้างกับดัก
เสร็จจากนั้นเป็นหน้าที่เจ้า ล่อศัตรูเข้ามาให้ถูกที่
เข้าสู่กรงเล็บเรา
แล้วเจ้าจะยกแผ่นดิน ตะวันตกและต้นไม้ให้ข้า
ข้ารับปากเจ้า
เจ้าคิดจะทำอะไรกับเรา
เงียบเถอะ
- นี่มันที่อะไร - เดินเข้าไป
หยุดถามมากเรื่องเสียที
พวกเพียววันส์จะไม่พอใจ ถ้าท่านไม่ให้เรากลับไปหุบเขาสำรอก
ไม่
พวกมันจะยิ่งกว่าไม่พอใจ ถ้ารู้ว่าข้าจะทำอะไร
ข้าจะสอนให้พวกเจ้าบิน
บินเหรอ
เจ้าหายใจออกได้แล้ว
ใช่ที่นี่มันเลวร้ายลงทุกที
ข้าบอกตัวเองว่าถ้ามีใครที่ฉลาด กล้าหาญพอที่จะขัดขืน...
ข้าจะช่วยพวกเขา
เดาว่าคงต้องเป็นเจ้า 2 คนนี้แหละ
แต่ท่านไม่ใช่..
เพียววันส์ไม่ข้าเกลียดพวกมัน
พวกมันทำให้ข้ากลายเป็นอย่างนี้
เมื่อก่อนขนปีกข้าไม่เคยโสมมเช่นนี้
เมื่อครั้งเพียววันส์ รุกล้ำอาณาจักรเราข้าสู้สุดใจ
พวกมันคิดว่าใช้งานข้าได้...
จึงได้จับครอบครัวข้าไป
ถ้าข้าก้มหัวรับคำสั่ง มันจะไม่ทำอะไรพวกเขา
ข้าจำต้องทำงานสกปรก รับใช้มันนับแต่นั้น
เอาละพวกเจ้าเคยบินมาก่อนมั้ย
ข้าเคยฝึกโผจากกิ่งไม้
ตอนนี้ไม่มีเวลาเลิศหรู เป็นลูกนกน้อยถลาจากรังแล้ว
เจ้าต้องฝึกพลังปีก เริ่มจากพื้นฐานที่เจ้ามีอยู่
ไหนดูซิเจ้าทำอะไรได้บ้าง
เอาเลยลองดู
ใช่ดี..ดี..
ใช้กล้ามเนื้อทุกมัด ขนทุกเส้นกระพือปีกแรง
ดันตัวขึ้น
โอ๊ว
เอาละ 2 คนอย่ามัวเล่น มาฝึกซ้อม
มาฝึกซ้อมเลย
เอาละใครที่เก่งที่สุด...
แข็งแรงที่สุดและฉลาดที่สุด...
ข้าจะเสนอตำแหน่งเขา ต่อท่านลอร์ดไทโท
มาดูซิว่าเจ้าก้าวหน้าขึ้นแค่ไหน
ในการบิน..ในการต่อสู้
ไป
เยี่ยมยอดเจ้าแสดงถึง ความมีวินัยและเชื่อฟัง
สามีข้าจะพึงพอใจ ต่อความก้าวหน้าของเจ้า
บอกข้าซิน้องชายเจ้า มีแววเก่งกาจในการบินเช่นเจ้ามั้ย
ใคร..ซอเรน
ไม่เขาตกต้นไม้ ตอนฟักตัวจากไข่เขาพิการ
ทหารอย่าคิดว่า ข้าปลื้มแล้วจะทำอะไรก็ได้
อย่าได้คิดโกหกข้า
การรับใช้ลอร์ดแห่งไทโท เราต้องมีทหารมากเท่าที่มากได้
มาเราจะไปบอกน้องชายเจ้า...
ว่ารางวัลใดจะเป็นของผู้ที่ จดจำครอบครัวแท้จริงของตนได้
ไม่กระพือแรงๆ หนักๆ
ลมนิ่งไม่ช่วยในการบิน
เราต้องชดเชยด้วยการกระพือแรงขึ้นอีก
สะบัดให้ปลายปีกจรดกัน ถ้าทำได้และมีความเร็ว
ปีกข้าจรดกันไม่ได้ กริมเบิ้ลปีกข้าสั้นเกินไป
ก็ร่ำลือว่าไลซ์แห่งคีลมีปีกอันสั้น
แต่มันหยุดเขาไม่ได้
เจ้าต้องบินไปไกลโพ้น หากจะค้นหาผู้พิทักษ์
ผู้พิทักษ์แห่งกาฮูล
ใช่
เราจะรู้ได้ไงว่าไปทางไหน
อ๋อเจ้าต้องไปทะเลแห่งฮูเลเมียร์
ต้นไม้หมื่นปีที่ซ่อนเร้นอยู่ในสายหมอก
"หลบเร้นจากทุกสายตา ยกเว้นผู้มีเป้าหมายและหัวใจจริง"
ใช่..แบบนั้นแหละ
ข้าอยากไปกับเจ้า
แต่ข้ายังมีความหวังที่ จะช่วยครอบครัวของข้า
จริงรื้อ
คลัดด์
ไป
คลัดด์ไปกับเรา
ไปเดี๋ยวนี้
จับมัน
คลัดด์
ลูกศิษย์ของเจ้าไม่มีทางหนีรอด
ซอเรนเอาไงดี
ซอเรนเราต้องไปนะ
เดี๋ยวคลัดด์มาเร็วนี่โอกาสของเรา
เจ้าจะมัวรออะไรอีก นี่โอกาสที่เจ้าจะกลับบ้าน
ข้าอยู่...
ข้าอยู่บ้านแล้ว
ไม่
กล้าทำร้ายราชินีของเจ้าหรือ กริมเบิ้ล
เจ้าไม่ใช่ราชินีของข้า
เราต้องโดดผาแล้วซอเรน
โดด
เร็วๆ กิลฟี่กระพือ
กระพือปีกบิน
ไม่ตามนกพวกนั้นไป
ไปจับมันกลับมา
ไปสิไอ้โง่
ไปไปบอกผู้พิทักษ์
ดูทางนั้นข้าเห็นทางแล้ว
ทางไหน
กิลฟี่เร็วเข้าตามข้ามา
บินเร็วกิลฟี่เร็วกว่านี้
ไม่ไหวแล้วซอเรน ข้าไม่ไหวขอพักหายใจก่อน
ไม่กิลฟี่เราต้องรีบหนี
เอ๊ะเดี๋ยวพวกมันไม่ตามแล้ว
อะไรนะแน่ใจเหรอ
คิดว่างั้นนะ
เฮ้รู้อะไรมั้ย
อะไร
เราบินได้แล้ว
มันเป็นความรู้สึกแบบที่เจ้าเคยคิดไว้มั้ย
ไม่เหมือนหรอก
ดีกว่ากันเยอะเลย
แล้วเราจะทำไงต่อซอเรน
เราจะตามหาผู้พิทักษ์แห่งกาฮูล
ความตายของกริมเบิ้ลช่างน่าเสียดายยิ่ง
แต่เจ้า...
เจ้ามีโอกาสจะตาม น้องชายไปแต่เจ้าไม่ไป
ข้าเริ่มคิดว่าเจ้าอาจจะคู่ควรกับที่นี่
อยู่เป็นพวกเรา
ข้าต้องการเช่นนั้น
เราให้เจ้าทั้งอำนาจและเป้าหมาย
เจ้าล่ะมีอะไรให้เรา
เจ้ามีอะไรให้ข้า
ข้ามีน้องสาว
ว่ามา
อายุน้อยแต่สปิริตแรงกล้า
และจะเติบโตเป็นไทโทที่แข็งแกร่ง
บางทีเจ้าอาจพานางมาให้ข้า
ที่นี่เยาวชนคืออนาคตของเรา
หิวหรือยัง
ถามทำไม
ดูนี่
เฮ้
โหเก่งจังนะภูมิใจมากสิท่า...
แย่งผีเสื้อไปต่อหน้าเจ้าของ
เดี๋ยวเจ้าไม่ใช่เจ้าของ
ก็เกือบใช่ละข้าใกล้จะได้..ฉิวเฉียด
ยอดเลย
อ๊ะลอบกัดเจ้าคิดไม่ถึงอีกล่ะซี้
ขอโทษนะเราไม่ตั้งใจแย่งผีเสื้อเจ้า
- ไม่ใช่ผีเสื้อเขา - ใช่ของข้า
เราแค่อยากหาที่หลบและนอน
- อันไหนก่อน - หมายความว่าไง
จะหลบก่อนหรือนอนก่อน
แล้วมันต่างกันแค่ไหน
เยอะถ้าต้องหลบก่อน ก็แปลว่าปัญหาหนาหนัก
ถ้าแค่หาที่นอนก่อน ข้าว่าสถานการณ์ไม่หนักหนา
เราจะไปทะเลแห่งฮูเลเมียร์
เราจะตามหาผู้พิทักษ์แห่งกาฮูล
จริงเหรอ
ฮูกน้อยอย่างเจ้าไม่มีทางไปถึงทะเลนั้น
มันมีสัตว์ร้ายน่ากลัวดักอยู่ระหว่างทาง
สัตว์ร้ายน่ากลัวเหรอ
ถ้าเหยี่ยวไม่โฉบเจ้า ไปกินมื้อเที่ยงพวกแร้งก็สอย
แล้วถ้าพวกแร้งยังไม่สอย...
หมาป่าที่ซุ่มอยู่ในต้นไม้ แล้วพอเจ้าบินผ่านมันก็...
เรายังยืนยันคำเดิมนะน้าฮูก
มีที่ให้เราพักมั้ยเพื่อนข้าบาดเจ็บ
ชื่อข้าดิกเกอร์
โพรงข้าอยู่ทางนี้
จะไปทะเลเหรอ
ใช่
รู้มั้ยเขาเรียกนกฮูกที่บินไปทะเลนั้นว่าไง
เอ่อไม่
หลงทาง
ฮาเนอะ
งั้นมาฟังอีกมุกนึง
เราเรียกนกฮูกที่...
ทไวไลท์มีแขกมาบ้าน
ปล่อยข้าลงเดี๋ยวนี้นะข้าสั่งให้ปล่อย
เจ้ามารยาทแย่มากทำกันอย่างนี้
อาหารเย็นมาถึงปาก
แต่หล่อนยังขยับปากไม่หยุด
มิสซิสพีข้าเองซอเรน
ซอเรน
โอ๊ะจริงหรือนี่
ข้าออกมาตามหาเจ้า กับคลัดด์ทุกวันแล้วจู่ๆ ก็ซวย
เจอเจ้านกใจร้ายคาบมาเนี่ย
อะไรปากร้ายจริงนะหล่อน
ดิกเกอร์ฮูกน้อยพวกนี้เป็นใคร ทำไมถึงคุยกับอาหารของเรา
ไม่ได้ชื่ออาหารนะยะ
โหอาหารอารมณ์เสียซะแล้ว
เดี๋ยวนางไม่ใช่อาหารนางเป็นพี่เลี้ยงข้า
ข้าไม่ชอบเลย ส่งเสียงขู่ฟ่อไม่เป็นกุลสตรี
ก็ใช่สิ
มิสซิสพีนี่เพื่อนใหม่ของข้านะ กิลฟี่กับดิกเกอร์
และ..ทไวไลท์ใช่มั้ย
ยินดีที่รู้จักอาหาร
เอ๊ยหมายถึงมิสซิสพี
2 คนนี้ จะไปทะเลฮูเลเมียร์ ตามหาผู้พิทักษ์ แห่งต้นไม้หมื่นปี
- จริงเรอะ - อะไรนะ
ไม่ซอเรนเราจะกลับบ้านกัน พ่อแม่เป็นห่วงเจ้ามาก
ไม่ป้ายังไม่เข้าใจนะ มิสซิสพีคลัดด์กับข้าถูกจับไป
ตายแล้ว
เขายังถูกจับตัวอยู่
ข้าต้องตามหาผู้พิทักษ์ พวกเขาเท่านั้นที่ช่วยคลัดด์ได้
การผจญภัยจะเริ่มขึ้น
อันตรายระทึก
ปลุกเร้าด้วยเสียงดนตรี
เซ็งเลยเกาพิณอีกแล้ว
แต่เรื่องเช่นนั้นไม่มีผลต่อข้า
เพราะข้าเป็นกวีคมกวีเฉกเช่นนักรบ
โปรดจงฟัง...
ถึงพี่เลี้ยงบอกเขาว่าอย่าไป
เด็กน้อยกลับไม่หยุดยั้ง
เขาบินมุ่งไปสู่อันตราย
ยอมถูกทุบตีฟกช้ำและพิการ
ไอ้ที่เจ้าร้องเขาไม่เรียกเพลงนะ
กลอนมันมาเองตะเองเชื่อเค้ามั้ย
เค้าคงเชื่อหรอกนะ
มันเป็นพรหวัน
ดูท่าเราต้องเดินทางไกลเพราะงั้น...
มิสซิสพี
นั่นจะเป็นสิ่งที่พ่อต้องการ
ข้าถึงได้มาตามเจ้ากลับไป
เหวออย่าพูดให้อยากแล้วจากไปสิ
ใช่เจ้าเป็นคนแรก ที่เราเจอในรอบ 8 เดือน
ถ้าข้าต้องทนมุกไม่ฮา พาเพื่อนเครียดของมันอีก...
- เว่อร์ฮาจะตาย - กลั้นใจตายน่ะสิ
ถ้าข้าต้องฟังมัน เล่นเพลงลักปิดลักเปิดอีก ข้าจะกัดลิ้นตาย
เราไปกันเถอะ
ขอร้องอย่าไปเลย
เจ้ารู้เหรอว่าทางไปไหนไปฮูเลเมียร์
- ทไวไลท์รู้ทางนะ - แน่นอนข้ารู้ทาง
เราจะไปทะเลแห่งฮูลาดานซ์
ฮูเลเมียร์
รู้เปล่า มิสซิสพี ป้าเป็นงูตัวแรกเลยที่บินได้
ก็งั้นน่ะซี่ป้าบินได้
แล้วป้าก็ถูกใจมากเลยล่ะ
อูยเย็นสบาย
ก้มหัว
ท่านลอร์ด
งานเราที่เซนต์เอโกเลียส ใกล้เสร็จสิ้นแล้ว
แม่เหล็กชุดสุดท้ายกำลังเดินทางมา
ข้าได้นำบรรณาการมีชีวิตมาให้ท่าน
กองทหารใหม่ ทดสอบแล้วถึงความสามารถ
และหนึ่งในนี้ ยังมีแววหน่วยก้านดีกว่าใคร
ข้าจะตัดสินเองเรื่องนั้น
เจ้า...ทหาร
ก้าวมาข้างหน้า
ใช่ ถูกต้องที่เจ้าสั่นกลัว เมื่ออยู่ต่อหน้าข้า
เจ้าชื่ออะไร
คลัดด์
พูดดังๆ
คลัดด์ข้าชื่อว่าคลัดด์
น่าน...มันต้องอย่างนั้น
จำไว้ความอ่อนแอ เป็นของพวกสายพันธุ์ชั้นต่ำ
ไม่ใช่ของพวกเรา
เพราะอะไรรู้มั้ย
เพราะเราคือ...ไทโท
- ข้ามีอีกมุกนึงก๊อกก๊อก - อย่ารับมุกมัน
- นั่นใคร - อย่าให้ท้ายมันสิ
- ฮ. - ฮ.ไหน
- ได้ทีเลย - ฮ.นกฮูกฮามะ
เห็นมั้ยล่ะตลกหน้าเหี่ยวเลย
- ตลกนะ ฮ.นกฮูก นกร้องฮูก - ผิดปากมั้ยล่ะ ฝืดสนิท
มุกลึกหน่อยแต่ฮานะ
ราตรีคืบคลานคล้ายดั่งกับเรา
เข้านอนนิทรา
เรายังคงเข้าสู่นิทรา
เข้านอนนิทรา
เพื่อความฝันที่มาจากฟากฟ้าาา
ยามนี้เรานอนหลับตา
ข่มตานอนนิทรา
รู้มั้ยข้าว่ากาตัวนั้นบินตามเรามา
ใช่ข้าจับตาดูมันมาสักพักละ
รู้มั้ยนกฮูกพูดว่าไง เวลาโดนอีกาตามจิก
เวลาอย่างนี้ยังจะยิงมุก
โอ๊ย
ก็อยากฮาโอ๊ย...
ออกไปไกลๆ
ไม่ยอมแล้วนะ
ทไวไลท์พิณไปแล้ว
เออให้มันเอาไปเลยรำคาญหู
เห๊อะเดี๋ยว..เหวยไม่ใช่นะ
ใช่เน้นๆ
มิสซิสพี
ตามเร็ว
มิสซิสพี
ข้ามาช่วยแล้ว
ซอเรนดูสิ
มันเร็วกว่าเรา
ข้าจะพาเจ้าตามกวดมัน เราเกี่ยวกรงเล็บไปด้วยกัน
- ห๊า - ไว้ใจสิข้ารู้ว่าข้าทำอะไรอยู่
ใช่แต่..เคยลองทำมาก่อนมั้ย
ไม่เคยแต่อยากลองมานานแล้ว
เกาะแน่นๆ
มิสซิสพี
ออกไปให้พ้นออกไป
โอ้มิสซิสพีเป็นไรมั้ย
อู๊ยสนุกจังเลย
ขออีกรอบได้มั้ยล่ะ
ฮูกน้อยปีกเหล็กเหมือนกันนะเรา
ขอบคุณทไวไลท์
เรามาถึงแล้ว
ทะเลแห่งฮูเลเมียร์
ทะเลกว้างใหญ่
มันเป็นพื้นน้ำ..ใหญ่..มาก..เลย
ไม่รู้สินะ
คิดว่าจะมีผู้พิทักษ์อยู่จริงๆ เหรอ
พวกเขาต้องมี
มากันแล้ว
- มาซะที - นั่นใครน่ะ
การมาของเจ้าอยู่ในคำทำนาย
คำทำนายว่าจะมีผู้มาเยือนย่ำชายฝั่งข้า
ฟังนะเราไม่ได้มาร้าย
ใช่มีทำนายไว้เช่นกัน
- เราบินมาไกลมาก - ก็ทำนายไว้
- เราเหนื่อยล้า - อ๊ะก็ทำนาย
ข้ารู้ทุกอย่าง
เอาละบอกความปรารถนามา
เอ่อ...
เดี๋ยวถ้ารู้ทุกอย่าง แล้วทำไมไม่รู้เป้าหมายเรา
คำทำนายบอกไว้จะมีคนสงสัยข้า
มีใครรู้สึกแหม่งๆ มั้ย
ฮื่อแหม่งขอแหม่งด้วยคน
พ่อบอก "จงไปตามหนามชี้ของเอคิดน่า"
เดี๋ยวเดี๋ยวท่านคือเอคิดน่า
ข้านี่แหละเอคิดน่า
คำทำนายบอกว่าเจ้ามีผู้ช่วยถึงมาที่นี่ได้
งั้นข้าควรบอกท่านเราตามหาผู้พิทักษ์
เขาน่าจะรู้อยู่ก่อนแล้วนะ
ข้ารู้สิระแวงจริง
ว่าต่อ
พ่อบอกหนามของท่านจะชี้ทางเรา
เชื่อพ่อดีแน่
ตรงสู่ต้นไม้บินไประหว่าง ดาวครีบปลาวาฬและดวงตาแห่งกล็อกซ์
อย่าออกนอกเส้นดวงดารา
เอ้าไปสิทุกคนเลย
ทำนายว่าคณะผู้เดินทางจะลังเล
แต่ไม่นานจะเป็นครอบครัวเดียวกัน
ครอบครัวต้องการให้ สมาชิกทุกคนแสดงบทบาทของตน
นักรบ
โปรดเรียกข้านักเลงกวีขอบคุณ
ได้แข็งแกร่งและทรงเกียรติ
นักแกะรอยเด็ดเดี่ยวและซื่อสัตย์
และนักนำทาง...ช่างสงสัย
ผู้นำผู้มีจิตวิญญาณเข้มแข็ง
และสุดท้ายแน่นอน..หัวใจ
เดี๋ยวเจ้าเป็นงูเหรอ
ใช่เหมือนนะ
ทุกคนมาไกลถึงนี่ช่วยปกป้องกันและกัน
เจ้าจงไปสายตาจับขอบฟ้าและบินไป
เอาละไปกันเถอะ
จงจำไว้เมื่อปีกเจ้าสิ้นแรง
หมดซึ่งกำลังใจ
และบินไปไกลจนสุดแรงล้า
นั่นแปลว่าถึงครึ่งทางแล้ว
เขาพูดว่าไงนะ
เราถึงครึ่งทางแล้ว
อ๊าแจ่มฮู่ฮู่
ลื่นไหลดุจสายลม
เราหลงทาง
ข้าจับทิศทางไม่ถูกแล้ว
เราต้องหาเกาะให้เจอ
เราอยู่กลางหมอก
ต้นไม้หมื่นปีอยู่อีกด้านนึง สัญชาตญาณข้าบอก
สัญชาตญาณ
คนอื่นมีอะไรที่ ดูน่าเชื่อถือกว่านั้น..เยอะๆ มั้ย
ดิกเกอร์ทำไมเจ้าบินอย่างนั้น
อย่างไหนเจ้าก็รู้ข้าบินอย่างไหน
ไม่ใช่อย่างนั้น
ดิกเกอร์ปีกเจ้า
ข้าคง...
ลาก่อน
- ดิกเกอร์ - ดิกเกอร์
ดิกเกอร์
ไม่นะไม่...
บินไปกับข้าได้ไหม
พวกเรามีกัน 5 คน
ใช่เรารู้
เจ้าเห็นมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
หลบไปหน่อยสิมองไม่เห็นเลย
ข้าไม่ได้ยินอะไรเลย
ขอดูมั่งขอดูมั่ง
ข้าเป็นห่วงเรื่องแม่เหล็กที่พวกเขาพูดถึง
มันอาจจะเป็นอาวุธ เป็นโล่ หรือเสื้อเกราะ
ตรวจสอบพวกเขาแล้วฝ่าบาท
มีเค้าเงื่อนความจริงเช่นที่เล่ามา
มันเกินจะเชื่อว่าฮูกน้อย ผู้กล้าจะบินมาที่นี่โดยลำพัง
เพื่อปั้นเรื่องโกหกนะ
ลอร์ดอัลโลเมียร์เห็นเป็นอื่นงั้นหรือ
โอ้กล็อกซ์เมตตา
โบรอนฝ่าบาท หากข้าเข้าใจถูกต้อง
เมทัลบีคกลายเป็น ไม่ใช่แค่เรื่องเล่า
เขากำลังสร้างกองทัพ ทาสนกที่ต้องมนต์จันทรา
และวางแผนครองโลกนี้ ด้วยก้อนมูลอาหารวิเศษรึ
มิใช่จะมีเจตนาลบหลู่...
โดยเฉพาะกับสหายตัวน้อยๆ ซึ่งฝ่าภยันตรายมา
เพียงแต่ว่าเรื่องราวมันยากเกินจะทำใจเชื่อ
ความเห็นข้าทำให้อีซิลริบขำสำลักเลยรึ
ช่างกล้า
ข้าฮาที่เจ้ากลัวหัวซุกปีก ถึงกับกล่าวหาเด็กเหล่านี้
สหายข้าอีซิลริบ คงอยากให้เรากลับสู่สนามรบ
ไม่ไม่
บางทีเขาจะได้เขียนบทกวี สงครามจากโพรงเขา
ขณะพวกเราที่เหลือ...
ขณะพวกเราที่เหลือต้องพิการเหมือนเขา
ข้าเพียงพูดเตือน เมื่อความสูญเสียมันมีมากเกิน
ข้าไม่พูดให้ใครหน้ามึนวิ่งสู่สนามรบ
แต่ถ้าเป็นสาเหตุที่เจ้าหนุ่มนี่ว่ามา...
พวกมันเจตนาเปิดศึกรุนแรงและโจ่งแจ้ง
แน่นอนข้าจะสู้
เรามีทางอื่นให้เลือกรึ
หากคิดว่าข้าขี้ขลาดดีแต่ส่ง คนอื่นไปตายข้าขอท้าดวลเจ้าเดี๋ยวนี้
โบรอนท่านช่วยตัดสินที
ใจเย็นสหายเราแค่จะค้นหาความจริง
ความจริงรึ
ข้าบอกความจริงแล้ว
พวกเพียววันส์มีจริง
มันจับตัวข้า และลูกนกฮูก เป็นสิบเป็นร้อย
จับเราไปเป็นทาส และครองโลกเราอย่างไร้เมตตา
ใช่ข้ามีเพียงคำพูดยืนยัน
แต่เพียงคำพูดเช่นกันที่ข้าเชื่อว่าท่านมีจริง
และข้ายังเชื่อเช่นนั้น
หรือท่านจะเถียงข้อนั้น
ข้าไม่เถียง
ฝ่าบาทพลค้นหาและกู้ภัยของข้า...
มีกำหนดลาดตระเวน ในคืนวันเพ็ญหน้า
- ไม่ - บางทีเรา...
เจ้าออกเดินทางทันที
พาทหารมือดีที่สุด ไปตรวจตราให้ทั่ว อัล โลเมียร์
ว้าว
โซเรนเราทำสำเร็จ
ใช่ๆ เราทำสำเร็จ
หวังว่าอัลโลเมียร์จะพบเหล่านกฮูกทาส
โอ้นกฮูกน้อยผู้รักการผจญภัย
มาเยือนต้นไม้หมื่นปีเป็นครั้งแรก
เยี่ยมมากที่เจ้ากล้าพูดในนั้น
เจ้ามีจิตวิญญาณที่แรงกล้า
ต้นไม้หมื่นปีต้องการสิ่งนี้
นกฮูกตัวนี้แปลกๆ นะ
ข้าคิดว่าเขาอาจจะสติหลุด
และตัวเหม็นอย่างแรง
ฮูกแก่สกปรก
เจ้าไม่อยากอยู่ กองพลเขาหรอกถ้าถามข้านะ
กองพล
ข้าจะเล่าระหว่างทางไปโรงอาหาร
ตอนนี้เจ้าสายแล้วนะ
เอาละ ผู้คุ้มกฎสั่งข้า สรุปความเป็นอยู่ของที่นี่
ระหว่างที่เจ้าฝึกพื้นฐาน
เดี๋ยวๆ ๆ ฝึกพื้นฐานเหรอ
ผู้พิทักษ์มิใช่เป็นได้ ในข้ามคืนมันใช้เวลาหลายปี
หวัดดี
มีเพียงคนเก่งที่สุดจะได้รับเลือก...
เดี๋ยวเจ้าเป็นใคร
จะขัดคอกันอย่างนี้อีกนานมั้ย
เอาละถึงจะเป็นไปได้ยาก แต่ถ้าเจ้าเก่งจริง
เจ้าจะได้รับเลือก คัดสรรเข้ากองพลหรือหน่วยรบ
พลสำรวจเส้นทาง การแพทย์ค้นหาและกู้ภัย
ตีเหล็กทำนายสภาพอากาศขุดถ่านหิน
ข้าเองก็หวังจะเป็นพลสำรวจเส้นทาง
ลืมบอกไปข้าชื่อโอทูลิสซ่า
ข้าชื่อซอเรน
เพื่อนๆ ของเจ้าอยู่ในนั้น
ดิกเกอร์หวัดดี
อร่อยมั้ยดิกเกอร์
มันบอกว่า "อร่อย" แต่จะอร่อยขึ้นถ้ามีเสียงเพลง
อะไรนะ
กลุ่มผู้ฟังที่นี่ก็ช่างน่ารัก
เขาดีดพิณเพราะนะรู้มั้ย
งั้นมั้งถ้าเจ้าชอบเพลงวณิพก
ที่ต้นไม้หมื่นปี...
นกฮูกทุกตัวถูกฝึก ให้มีความสามารถแบ่งเป็นกองพล
ศึกษาการสะกดรอย
สำรวจเส้นทาง...ต่อสู้
แต่เจ้าก็อาจถนัดงานตีเหล็ก
ข้ามาแล้วข้ามาแล้ว
เฮ้
เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวก่อนเดี๋ยวก่อน
พระเพลิงคือโลหิตเลี้ยงชีวิตต้นไม้หมื่นปี
ไม่มีสิ่งใดอันตรายไปกว่า
ต้องล้อกันเล่นแน่
ไอ้ตัวแสบนี่
กลับมานี่เลยเมื่อกี๊ข้าเผลอ
สัมผัสกระแสลม
ตามข้ามา
ทหารของข้าลูกชายข้า...
พวกเจ้าเคยได้ยินเรื่องราวของข้า ในเสียงกระซิบยามราตรี
เชื่อเถิดว่าข้าไม่ได้เป็น เพียงนิทานปรัมปรา
ข้ามีตัวจริง
ข้าอยู่ตรงหน้าเจ้า ด้วยความจริงประการเดียว:
ผู้เข้มแข็งจะอยู่เหนือผู้อ่อนแอ
นานมาแล้วข้าโดนทำร้ายอย่างโหดเหี้ยม จากเจ้าขี้ขลาดไลซ์แห่งคีล
เพราะปกป้องความจริงนั้น
เวลานี้ข้าสวมหน้ากาก เพื่อปิดบังรอยแผลเป็น
แต่ว่าโลหะคือความแข็งแกร่ง
มันคือสัญลักษณ์ความเข้มแข็ง แน่วแน่ของเพียววันส์
มันถึงเวลาจุดไฟ ทำลายล้างอาณาจักรแห่งนกฮูก
และยึดคืนสิ่งที่เป็นของเราโดยชอบธรรม
เพราะว่าเราคือไทโท
เราคือเพียววันส์
และข้าคือ..เมทัลบีค
เมทัลบีคเมทัลบีค
เมทัลบีค
คลัดด์
เค้าคิดถึงแม่กับพ่อ
เค้ากลัวด้วย
ไม่ต้องกลัวเจ้าอยู่กับพี่แล้ว
เอ๊กแลนทีนที่นี่คือบ้านเรา
พวกเขาที่นี่ชื่นชอบเรามาก
คลัดด์..นะเราไปหาพี่ซอเรนได้มั้ย
เฮ้เฮ้
ลืมซอเรนได้เลย
ซอเรนอ่อนแอเราเป็นไทโท
เพียววันส์
คลัดด์ เค้าสัญญาว่า จะไม่บอกใครว่าพี่ทำอะไร
เค้าแค่อยากกลับบ้าน
เอาเหอะเอ๊ก
เรากลับได้เหรอเมื่อไหร่
พรุ่งนี้สิ
แต่ว่าคืนนี้...เจ้า...
นอนซะก่อน
เจ้ากำลังอ่านหนังสืออยู่หรือ
ใช่ตำนานสงครามกรงเล็บหิมะ
มันเป็นเรื่องโปรดของพ่อข้า
พ่อเล่าเรื่องนี้ให้เราฟังตลอด
พ่อเจ้าเข้าใจเลือกเรื่องอ่านดีจริง
แล้วเจ้าชอบมั้ย
จริงๆ แล้วมันไม่เหมือนเรื่องที่พ่อเล่า
เหรอแล้วเขาเล่าว่าไง
พ่อเล่าให้มันเป็นสงครามผู้กล้าหาญ
มันคล้ายชัยชนะที่ยิ่งใหญ่
แต่ในบันทึกนี้สงครามมันดูเหมือน...
เหมือนนรก
มาเถอะเจ้าหนูฟ้าใกล้สางแล้ว
พรุ่งนี้เจ้ามีภารกิจสำคัญ
ข้าจะสอนให้เจ้ารู้จักการบินที่แท้จริง
ใช้สัญชาตญาณคลื่นลมในสายฝน
สคัปเปอร์
สวิลเลจ
แบ็กกี้ริงเกิ้ล
เขาน่าจะแจกสมุดคำศัพท์ ก่อนติววิชานะ
และนี่..นี่คือวิธีการฝึกบิน
อ๋อใช่แบบนี้แหละ ที่ข้าอยากฝึกบิน...
ฝ่ามรสุม
กระแสลมร้อน ขึ้นได้ในหลายทาง
จากท้องฟ้าลงมาถึงมหาสมุทร
เจ้าไม่สามารถต่อต้าน
เจ้าต้องน้อมรับ ด้วยสัญชาตญาณ
เจ้าเห็นพายุนั่นมั้ย
ซอเรนดูสิมันอยู่ตรงนั้น
ไปลองดู
นั่นแหละใช้สัญชาตญาณนำทาง
จงเชื่อมัน
บินด้วยใจ
โอ้เขาเข้าใจแล้ว
เขาเข้าใจแล้ว
สงบนิ่ง..สงบนิ่ง
ซอเรน
เฮ้ๆ ๆ เฮ้ ระวัง ระวัง
ซอเรน
เอาละมาที่โพรงของข้า
นอนให้สบายแหงนหน้าขึ้น
หันหน้าไปทาง แสงเจิดจ้าของจันทร์เต็มดวง
แล้วหลับซะ
ลอร์ดอัลโลเมียร์ ซอเรนพูดถูก เราต้องไปช่วยลูกนกพวกนั้น
ระวังอย่าหน้ามืดจนวู่วาม
เรายังไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไร
เห็นค้างคาวพวกนั้นมั้ย
ตามมันไปข้ามั่นใจ เราต้องรู้ว่ามันมีแผนการอะไร
หยุด
ข้าจัดการเจ้าตัวนั้น เจ้าเก็บอีก 2 ตัว ที่ลานด้านล่าง
นี่อะไรกัน
ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้าทำอะไรกับมัน
ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้ว่ามันผิดตรงไหนมันผิดตรงไหน
เราบินไกลลำบากแสนเข็ญกว่าจะมาถึงนี่
เจ้าไม่มีสิ่งใดต้องกังวล
ขอสารภาพ ข้าจงใจส่งเจ้าสู่กลางพายุหมุน
ข้าทดสอบสัญชาตญาณเจ้า
เจ้าสุดยอดไร้ใดเทียบ
สุดยอดไร้ใดเทียบ
ไม่ๆ ปีกข้าแทบหักกลางพายุ
สมองข้าสั่งให้ทำอย่าง ส่วนใจบอกให้ทำอีกอย่าง
และเจ้าเชื่อสมองสินะ
เจ้าถึงได้พลาด
เดี๋ยวนี่ตราประทับของท่านรึ
อะไร..เนี่ยรึใช่
ท่านคือผู้บันทึกสงคราม แห่งกรงเล็บน้ำแข็ง
คงอย่างนั้น
จริงๆ ก็ใช่..ข้าเขียนเอง
ท่านอยู่ที่นั่น
ใช่
เป็นผู้เขียนบันทึก
ปะ..เปล่าเป็นนักรบน่ะ
ถ้าจะพูดให้ถูกเป็นผู้นำกองทัพนักรบ
ท่านคือไลซ์แห่งคีล
ใช่
ท่านคือไลซ์แห่งคีล
ใช่ไม่ต้องพูดซ้ำก็ได้
แต่...
กรงเล็บศึก...
เดี๋ยวนี้ใช้เพียงแค่เก็บถ่าน
แล้วทำไมใช้ชื่ออีซิลริบ
ทุกคนที่ต้นไม้หมื่นปีรู้ว่าข้าคือใคร
แต่ท่าน...
ข้าเป็นเพียงไลซ์ในอดีต
สงครามนั้นกลายเป็น ความทรงจำที่ห่างไกล
ยกเว้นกับลูกนกน้อยเช่นเจ้า
ทำไมท่านไม่บอกข้า
ข้าใช้ชื่อไหนมันจะต่างกันยังไง
ไลซ์แห่งคีลคือวีรบุรุษของข้า
ใช่มันคงทำใจยากสินะ เมื่อเจ้าพบวีรบุรุษ...
พบว่าเขามีจริงไม่ใช่อยู่แค่ในนิทาน
ท่านไม่...
เจ้าคิดว่าจะเจออะไร
แม่ทัพไทโทสวมเกราะวาววับกับกรงเล็บ เหล็กมีดวงจันทร์ลอยขึ้นเป็นฉากหลัง
นี่คือสภาพหน้าตาเมื่อเจ้าเข้าสงคราม
มันไม่ใช่ความยิ่งใหญ่ ความสวยงามหรือแม้แต่ความกล้า
มันคือการทำสิ่งที่ถูกต้อง
ทำมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้วันที่สารรูปเจ้าเป็นเช่นนี้
มีเรื่องแล้ว
พวกเราบาดเจ็บพวกเราบาดเจ็บ
- มาเร็ว - อัลโลเมียร์กลับมาแล้ว
- เร็วเข้า - หลบหน่อย
มาช่วยกันตรงนี้
พวกเขาต้องการหมอรักษา
ไปตามหมอ
แม่
นี่นี่เกิดเรื่องอะไร
ลอรด์อัลโลเมียร์ ช่วยทหาร 2 ตัว มาจากบีคส์
ดูเหมือนเขาเองก็บาดเจ็บ
เขาคงเจอเข้ากับพวกเพียววันส์
รู้มั้ยทีแรกข้าไม่เชื่อที่เจ้าพูด
ไม่เป็นไรเป็นข้าก็คงไม่เชื่อเหมือนกัน
ซอเรนซอเรนมาเร็วแย่แล้วเอ๊กแลนทีน
เอ๊กแลนทีน
ขอข้าเข้าไปให้ข้าเข้าไป
โดนจันทร์สะกด
ไม่นะ
พอจะช่วยน้องข้าได้มั้ย
เราจะทำเต็มที่ซอเรน
เอ๊กแลนทีน
การต่อสู้อย่างดุเดือด กำลังคนเราน้อยกว่ามาก
ข้าได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย แต่คนอื่นๆ...
เจ้าประมาณจำนวน นกฮูกทาสได้รึไม่อัลโลเมียร์
นับไม่ถ้วน..เท่าที่ข้าเห็น อาจมีมากกว่านั้นอีก
และเจ้าเชื่อว่ามันกำลังคิดก่อการใหญ่
เรื่องนั้นย่อมแน่นอน
ฝ่าบาทเราหยุดรั้งรอไม่ได้แล้ว
บูโบลับกรงเล็บเหล็ก
จัดกำลังทัพ
ยังใส่ได้พอดี
อีซิลริบไลซ์
รับ..ทั้ง 2 ชื่อ
ข้าต้องไปด้วย
ท่านต้องพาข้าไปด้วยนะ
โอ้แน่นอนสิ
ลูกนกขาดทักษะอย่างเจ้า จะยืนหยัดจนนาทีสุดท้ายในสงคราม
เอ้านี่
ตามมาเลยทหารเลวก็มีประโยชน์
อย่างน้อยก็เอาศพโยนใส่ข้าศึกได้
ใช่แต่ข้า...
หรือให้เจ้าอยู่ที่นี่...
ดูแลน้องสาวของเจ้า...
ทำประโยชน์ได้จริงๆ จังๆ
ข้าจะไปรู้อะไร ข้ามันแค่ไอ้แก่ธาตุไฟแตก
ไป
เอ๊กแลนทีน
พี่อยากจะขอ ทนทุกข์แทนน้องจากใจของพี่
เคราะห์กรรมครั้งนี้พี่จะรับไว้เอง
โอ้ซอเรน
เพื่อเจ้าจะได้เห็นสถานที่นี้ด้วยตาเจ้าเอ๊ก
รู้ไหมเรื่องเล่าของพ่อ เป็นจริงทุกอย่างล้วนจริง
ผู้พิทักษ์ต้นไม้หมื่นปี...
ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง
แม้แต่ไลซ์แห่งคีลเขามีตัวตนเอ๊ก
เขามีจริง
ซอเรน...พี่สัญญากะเค้า
เอ๊ก
พี่สัญญาว่าคราวหน้าจะให้เค้าเป็นไลซ์
โอ้เอ๊กแลนทีน
เอ๊กแลนทีน
ซอเรนมิสซิสพี
เราไม่ได้อยู่บ้านใช่มั้ยพี่
เราอยู่ที่ต้นไม้ผู้พิทักษ์เอ๊ก
ดูสิที่นี่คือกาฮูล
ไม่ไม่ใช่หรอกพี่คลัดด์เขายัง..
คลัดด์พูดผิดพ่อพูดถูก พ่อพูดถูกมาตลอดเอ๊ก
เปล่าข้าหมายถึงคลัดด์อยู่ที่นั่น..กับข้า
เขาทำกับข้าแบบนี้ ซอเรนเขาเป็นพวกมัน
อะไรนะ
ไม่..ไม่เอ๊ก
เจ้าคงจะสับสนมันเป็นไปไม่ได้
โชคดีที่อัลโลเมียร์ช่วยเจ้ามา
ไม่ได้มีใครช่วยข้าหรอก
คลัดด์ส่งตัวข้าให้นกฮูกที่พาข้ามานี่
ไม่เอ๊กไม่เป็นไปไม่ได้
นั่นจะแปลว่า อัลโลเมียร์ต้องเป็น...
เป็นคนทรยศ
โอ้มันเป็นหลุมพราง
อัลโลเมียร์
ไปตามหมู่ดาวครีบปลาวาฬ เส้นทางที่พวกเขาไป
ข้าเห็นอะไรแว้บๆ
นั่น
ไปดูควันไฟทางโน้นเถอะ
ซอเรนดูสิ
โอ้อัลโลเมียร์
เจ้าสะเทือนใจไหม เมื่อเห็นผลลัพธ์จากการทรยศของตน
ต้องใช้ค้างคาวดูดเลืออดพวกเขารึ
แน่นอน
พวกมันไม่มีสัญชาตญาณ ให้แม่เหล็กทำลาย
ไงต่อที่รัก
เราคงโหดเหี้ยมไปหากให้พวกมันรอนาน
สงเคราะห์พวกมันซะ
เราจะปล่อยพวกเขา ทรมานอยู่ตรงนั้นไม่ได้
ใช่มั้ย
ไม่ท่านยังไม่เข้าใจ
ตอนอยู่เซนต์แอ็กกี้ เราเห็นความร้ายกาจของสิ่งนี้
มันทำลายสัญชาตญาณได้ใช่มั้ยซอเรน
ซอเรน
มีค้างคาวบินเข้ามาแน่ะ
ไม่ต้องกลัวข้าหักปีก มาเป็นร้อยแล้วพวกผีดูดเลืออด
แล้วถ้ามีเป็นพันล่ะ
แล้วจะรู้มั้ยถ้านั่งแช่อยู่ตรงเนี้ยไปเร็ว
เดี๋ยวรอเดี๋ยว
- ใช่แล้ว - ซอเรนมีอะไร
พระเพลิง..ใช่แล้ว
ข้าเห็นวิธีปล่อยผู้พิทักษ์แล้ว
ไม่ซอเรนเจ้าบินเข้ากองไฟไม่ได้
กิลฟี่ข้าต้องเชื่อสัญชาตญาณข้า
ทไวไลท์ท่านรับมือค้างคาวพวกนั้น
สหายข้าจะจัดให้ยาวๆ ไปเลย
แต่รีบหน่อยนะระวังตัวด้วย
เอามัน
ทไวไลท์ เรากำลังจะเข้าสู่สงครามด้วยกัน
เจ้าน่าจะร้องเพลงปลุกใจ ให้สุดใจขาดดิ้น
- อะไรนะ - จริงๆ นะข้าอยากฟังเพลง
ขอเพลงฮึกเหิม เอาให้เลือดในตัวเดือดพล่าน
ความคิดเฉียบคมดิกเกอร์
ในศึกสงครามที่พวกเราบินไป
ใช่นั่นแหละ
ไม่ว่าจะอย่างไรถึงจะบินไปตาย
เฮ่ยข้าให้ร้องเพลงสร้างกำลังใจ
เดี๋ยวดิยังร้องไม่ถึงท่อนนั้น
ถึงความตายเราจะสยดสยอง เจ็บร้าวแทบด่าวดิ้น
ถึงปีกของเราจะถูกฉีกขาดเป็นชิ้นนนน
ไม่..ไม่
ไหนเจ้าบอกว่าล่อผู้พิทักษ์มาหมดแล้ว
แต่พวกมันไม่ใช่ผู้พิทักษ์
ซอเรน
พวกมันไม่มีทางต้านทานอำนาจแม่เหล็ก
แต่ข้าว่าเราวางใจเจ้า ไม่ได้อีกต่อไปอัลโลเมียร์
ไม่
ไม่ไม่เจ้าสัญญากับข้า
เจ้าจะให้ข้าเป็นกษัตริย์ แห่งต้นไม้หมื่นปี
เจ้าอย่าโง่สิอัลโลเมียร์
ที่ว่างสำหรับกษัตริย์ มีได้เพียงหนึ่งเดียว
เฮ้ย
บินไปเลย
จงใช้สัญชาตญานนำทาง
บินด้วยใจ
ซอเรน
ไม่
โอ้ซอเรน
อึดไว้ซอเรน
เจ้าสุดยอดไร้ใดเทียบ แต่สงครามนี้ยังไม่จบ
อ๊ะแจ๋ววู้ฮู่
มาเลย
ไม่นึกว่าจะมามุกนี้ล่ะซี้
เยี่ยมมากสหาย
เพียววันส์..โจมตี
ขยี้มันให้เละ
ก่อนที่พวกมันจะฟื้นตัว
ผู้พิทักษ์เราต้องทำตามสัตยาบัน
สู่สงคราม
ข้าต้องการให้เจ้าอยู่กับเพื่อนของเจ้า
คุ้มกันเหล่าฮูกน้อย
มาเลย
คลัดด์
ซอเรน
คลัดด์
หวัดดีน้องชาย
นักรบเจ้าตำนานไลซ์แห่งคีล
อีกครั้งแล้วสินะที่เหลือเพียงเจ้ากับข้า
ข้าจะได้ล้างแค้นที่เจ้าทำลายโฉมข้า
เจ้าควรขอบใจข้า ใส่หน้ากากแล้วเจ้าดูดีขึ้น
ผู้พิทักษ์ขวัญใจของเจ้าสิ้นท่าแล้วซอเรน
เพียววันส์จะต้องชนะ
ไทโทจะถือครองอำนาจ เป็นเจ้าเหนืออาณาจักรนกฮูก
โอ้มันจะเป็นชัยชนะอันเกรียงไกร
เกรียงไกร
เพียววันส์ใช้วิธีต่ำช้า
พี่ก็เห็นสิ่งที่มันทำ
มันใช้จันทร์สะกด และกดหัวผู้อื่นให้เป็นทาส
เจ้ามันอ่อนแอซอเรน ยังละเมออยู่ในความฝัน
ความฝันทำให้ข้าเข้มแข็งคลัดด์
นำพาข้ามาพบผู้พิทักษ์
เสียดายที่จะไม่มีผู้พิทักษ์ หลังจากวันนี้
ข้าไม่เข้าใจ
ทำไมพี่ยังเป็นพวกเพียววันส์ ทั้งๆ ที่มันทำกับเรา
ที่มันทำกับเราเหรอ
พวกเขาเชื่อในตัวข้า อย่างที่คนอื่นไม่เคยมีให้
เมทัลบีคบอกว่าผู้เข้มแข็งจะได้ชัยชนะ
ผู้แพ้จะถูกสงเคราะห์ ให้พ้นจากความทุกข์ร้อน
เกียรติน่ะหรือ...
เกียรติเป็นแค่อีกชื่อของความอ่อนแอ
คลัดด์ข้ารู้พี่ไม่ได้คิดแบบนั้น
งั้นเจ้าก็ไม่รู้จักข้าแม้แต่น้อย
ซอเรนปีกของข้าหักดึงข้าขึ้นไป
ซอเรนข้าเป็นพี่เจ้านะ
คลัดด์..ไม่
เมทัลบีค
ฆ่าข้าเสียเลยสิ
ไม่
ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำร้ายผู้ใดอีก
โอ้น้ำหน้าอย่างเจ้าน่ะหรือมีปัญญา
โอ้มันช่างน่าเสียดาย...
ความแข็งแรง หนุ่มแน่น และมั่นใจของเจ้าไทโท
อย่าซอเรน
โอ้รู้จักไอ้เฒ่าอนาถนั่นด้วยรึ
เขาเป็นอาจารย์ข้าวีรบุรุษของข้า
งั้นวีรบุรุษเจ้าจะสอนบทเรียนสั่งตาย ให้เจ้ารู้ความแข็งแกร่งของเพียววันส์
อย่าดิ้นเลย
โดยการให้เจ้า..ดูมันตาย
เพียววันส์ถอนทัพ
ตามข้ามา
ซอเรนเจ้าทำสิ่งที่ถูกต้อง
และเจ้าทำได้ดี
ดูเหมือนเราต้องแก้ไข บันทึกแห่งตำนานแล้ว
ในอดีตเป็นเช่นไร
ปัจจุบันเป็นเช่นนั้น
ผู้พิทักษ์ยังคงรักษาสัตยาบัน
ข้าทำนายแม่นเหมือนตาเห็น
เปลี่ยนผู้อ่อนแอให้แข็งแกร่ง กอบกู้ผู้ถูกทำลาย
เมื่ออาทิตย์โชนแสงขึ้นอีกครั้ง
ทุกคนได้เห็นพวกเขากำจัดภัยพาล
ซอเรนซอเรน
โอ้เอ๊ก
มีใครบาดเจ็บจากการรบมั้ย
เราภูมิใจในตัวลูก
พ่อตำนานพวกนั้น...
เป็นความจริงฮะ
เจ้าทำให้มันเป็นจริงซอเรน
สันติภาพคืนกลับมา
ถึงเวลาของการเฉลิมฉลอง
และเป็นที่จดจำคณะนกฮูกเล็กๆ ของเรา
ซึ่งโชคชะตา และพายุพัดพาสู่ต้นไม้หมื่นปี
บัดนี้อยู่ตรงหน้ากษัตริย์และราชินี ในฐานะผู้พิทักษ์กาฮูล
พร้อมแล้วในที่สุดด้วยหัวใจเปี่ยมพลัง
ที่จะเข้ารับสัตยาบัน:
กอบกู้ผู้ถูกทำลาย...
เปลี่ยนผู้อ่อนแอให้แข็งแกร่ง
และโดยไม่ลังเล
ที่จะเข้ากำจัดภัยพาล
เช่นที่เรารู้...
ไนร่าหนีไปได้
และคลัดด์...
ไม่มีใครพบเห็นเขาเลย
จะให้หยุดเล่ามั้ย
อะไรขอร้องล่ะพี่เล่าต่อ
ข้าไม่อยากให้ทุกคนฝันร้าย
โธ่ได้ไงต้องมีอีกสิมีอีกนะ
ฟังเด็กๆ พูดสิซอเรน
พวกเขาอยากฟังนิทานอีก
มาเถอะพวกเจ้าอย่าทำให้พวกเขาผิดหวัง
พายุตั้งเค้ามาแรง
ถ้าเราโชคดี คงได้ช็อคเต็มลูกกับแบ็กกี้ริงเกิ้ล
มหาตำนานวีรบุรุษองครักษ์ นกฮูกผู้พิทักษ์แห่งกาฮูล
[THAI]